นางอัปสราผู้เลอโฉมงามพร้อมเป็นเลิศเหลือใครในโลกหล้า นางผู้ถือกำเนิดจากพิธีกวนน้ำอำมฤตของเหล่าเทวดาและยักษา แต่โชคชะตานำพาให้นางพลัดตกจากสวรรค์ในขณะที่เหล่าเทวดาและอสูรสับประยุทธิ์กันเพื่อแย่งชิงน้ำอำมฤต และทำให้นางติดค้างอยู่บนโลกมนุษย์มาเนิ่นนานโดยมีมหาฤๅษีผู้มีเมตตาชุบเลี้ยงดูแลนาง อัปสรานางนี้มีลิขิตซึ่งถูกกำหนดไว้ให้เป็นบาทบริจาริกาแห่งองค์พระธรรมเทพ หรือในอีกชื่อหนึ่งคือพระยม แต่ด้วยเหตุที่องค์พระธรรมเทพมิได้ใส่ใจในเรื่องทางโลก จึงละเว้น มิได้ออกติดตามหานาง จนถึงช่วงหลังพุทธกาล 1800 ปี ที่โชคชะตานำพาให้วีรกษัตริย์นักรบแห่งแคว้น ศิขรปุระได้มาพบกับนางอัปสราน้อยและตกหลุมรักนางในทันที

พระองค์ทรงใช้เล่ห์เพทุบายทำให้นางต้องสิ้นความเป็นทิพย์ แล้วนำนางกลับมาพำนักยังพระนคร ทรงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ครอบครองหัวใจนางแต่ก็ไม่เป็นผล และเพื่อป้องกันนางหนี พระองค์จึงได้จองจำนางไว้ด้วยบ่วงนาคบาศซึ่งทรงลงพระเวทกำกับไว้ด้วยพระองค์เอง มนตรานั้นทำให้นางไม่สามารถหลีกหนีไปจากพระองค์ได้เกินสองโยชน์ จนกระทั่งในคราหนึ่งบ่วงนั้นก็ได้กลายเป็นเหตุทำให้นางต้องตกอยู่ในอันตรายเมื่อพบเจอกับเภทภัยในป่ากว้าง โชคดีที่องค์รามราเมศตามไปช่วยนางไว้ได้ทัน และความรักจึงค่อยๆ ก่อตัว ทรงให้สัญญาว่าจะรักมั่นต่อนางเพียงคนเดียว พระองค์ทรงตั้งชื่อให้นางอัปสราผู้ไร้ชื่อว่าสิตางค์

ต่อมาด้วยเหตุผลทางการเมือง ทำให้ทรงรับพระราชธิดาต่างเมืองเข้ามาเป็นบาทบริจาริกาทำให้เกิดปัญหาตามมามากมายภายในวังหลวง เรื่องราวจบลงด้วยความเศร้า นางบาทบริจาริกาคนใหม่ต้องสิ้นชีพไปพร้อมกับลูกในครรภ์ตลอดพวกพ้องวงวานของนาง องค์พระธรรมเทพได้ทราบเรื่องและทรงมานำอัปสรากลับไปกับพระองค์ แต่ด้วยความรักที่นางมีต่อองค์รามราเมศ ทำให้นางไม่อาจตัดใจ ส่วนด้านองค์รามราเมศก็ทรงตามหาอัปสราจนพบ และพยายามจะช่วงชิงนางคืนจากพระธรรมเทพจนเพลี่ยงพล้ำ เพื่อความรักที่มีต่อองค์รามราเมศ อัปสราถึงกับยอมสละความเป็นทิพย์ ความเป็นอมตะอีกครั้ง

องค์พระธรรมเทพยอมรับในความรักที่อัปสรามีต่อองค์รามราเมศ ดังนั้นจึงถึงคราวที่องค์รามราเมศจะต้องพิสูจน์รักแท้ของพระองค์ที่มีต่อนาง พระธรรมเทพจึงทรงสาปให้อัปสราลืมทุกสิ่งเกี่ยวกับองค์รามราเมศ และนางจะพ้นคำสาปก็ต่อเมื่อพระองค์ได้พิสูจน์รักแท้  องค์รามพาอัปสรากลับมายังนครโดยที่นางไม่หลงเหลือความทรงจำใดๆ เกี่ยวกับพระองค์ แต่นางกลับจำทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งผู้คนในศิขรปุระได้ดี

เวลาผ่านไปได้ปีเศษ วันหนึ่งทรงพาอัปสราไปยังสถานที่ๆ แห่งความหลังอันเป็นเหตุให้นางและพระองค์รักกัน อัปสราเกิดความรู้สึกน้อยใจว่าองค์รามราเมศทรงรักในตัวของอัปสราคนก่อนหน้าที่จะสูญเสียความทรงจำ มิใช่ตัวนาง ดังนั้นจึงขอให้พระองค์ทรงปล่อยนางไป องค์รามราเมศทรงเสียพระทัยและปวดพระทัยเป็นที่สุด แต่ก็ทรงเสียสละโดยการปล่อยนางไป ทรงคลายมนตราและปลดบ่วงนาคบาศจากข้อเท้านาง

ทันทีที่บ่วงถูกปลด อัปสราพลันสิ้นสติพร้อมกับการปรากฏตัวของพระธรรมเทพ ที่ทรงเฉลยว่าบทพิสูจน์รักแท้ที่พระองค์ให้กับองค์รามราเมศคือ "ความรักที่แท้ คือการยอมเสียสละความสุขส่วนตนเพื่อให้คนที่ตนรักมีความสุข  เมื่ออัปสราฟื้นขึ้นมานางก็ได้ความทรงจำทุกอย่างคืนมาทั้งหมด พระธรรมเทพทรงให้พร และองค์รามรับปากว่าจะรักและดูแลอัปสราตลอดไป ไม่ทำให้นางเจ็บช้ำ จากนั้นก็พานางกลับบ้านเมืองและครองคู่อยู่ด้วยกันอย่างผาสุข

-------------------------------